RSS
 

Posts Tagged ‘władza rodzicielska’

PLAN WYCHOWAWCZY

12 lut

Orzekając o rozwodzie/separacji rodziców sąd musi zadecydować kto będzie sprawował władzę rodzicielską nad małoletnimi dziećmi. Od 13. czerwca 2009 r. (wcześniej także istniała taka możliwość, ale nie było to wprost uregulowane) kodeks rodzinny i opiekuńczy wprost przewiduje możliwość powierzenia wykonywania władzy rodzicielskiej obojgu rodzicom, ale pod warunkiem złożenia zgodnego wniosku przez strony i sporządzenia na piśmie planu o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej, czyli tzw. planu rodzicielskiego, czy też planu wychowawczego. Sam zgodny wniosek nie umożliwi sądowi zastosowania się do wniosku rodziców. Sąd musi otrzymać plan rodzicielski na piśmie. Podejrzewam, że sąd będzie się raczej starał uwzględnić wniosek (o ile będzie miał przekonanie, że jest to dobre dla dziecka), jednak brak takiego planu na rozprawie może przedłużyć postępowanie.

Jeżeli rozwód/separacja nie przeszkodzi współdziałać w przyszłości dla dobra dziecka i wspólne wykonywanie władzy rodzicielskiej jest możliwe warto się zastanowić nad sporządzeniem takiego planu. Należy jasno powiedzieć – nie ma jednego i wyłącznie obowiązującego wzoru takiego planu. Rodzice mogą wpisać do planu to, co ich zdaniem jest ważne dla dziecka i ich przyszłej współpracy w dowolniej formie i treści (trzeba pamiętać, że plan ma przekonać sąd, że rodzice są zdolni do współpracy). W trakcie moich poszukiwań w internecie natrafiłam na publikację Centrum Mediacji Partners (można ją znaleźć tu), która wydaje mi się pomocna przy rozmowach i ustaleniach rodziców. Nie jest przegadana i nadmiernie szczegółowa, co osobiście postrzegam jako zaletę. W trakcie mojego szkolenia na mediatora rodzinnego forsowano tezę, że im plan rodzicielski jest bardziej szczegółowy, tym lepiej. Uważam, że nie zawsze warto szukać dziury w całym i stwarzać problemy tam, gdzie ich nie ma. Jeżeli podstawowe ustalenia działają w praktyce (po uprawomocnieniu się wyroku), to – w razie nagłych problemów łatwiej będzie znaleźć porozumienie, niż na początku w trakcie uzgadniania formuły wspólnej opieki. Osoby, które się rozstają zwykle nie darzą się szczególnym zaufaniem i często decyzja o wspólnej opiece nad dzieckiem podszyta jest dużymi obawami. Realizacja planu pozwala nabrać do siebie zaufania, co zdecydowanie polepsza relacje i gotowość do ewentualnych ustępstw, czy wyjątków od reguły.

 
No Comments

Posted in Dziecko

 

DZIECKO W ROZWODZIE – PORADNIK

11 lut

Jeżeli rozwodzące się strony mają wspólne małoletnie dziecko, to – tak, jak pisałam poprzednio – sąd musi orzec w wyroku rozwodowym o władzy rodzicielskiej (dziećmi) stron, o kontaktach z dzieckiem i alimentach. Trzeba pamiętać, że przy podejmowaniu wspomnianych decyzji sąd ma na uwadze WYŁĄCZNIE DOBRO DZIECKA.

Przy okazji „buszowania” po internecie, na stronie biura Rzecznika Praw Dziecka, natrafiłam na poradnik dla rozwodzących się rodziców (poradnik można znaleźć tu) przygotowany przez Centrum Mediacji Partners Polska (autorzy: Maciej Tański, Agnieszka Szelągowska, Rafał Milewski, Stanisław Kordasiewicz, Michał Rolirad). Moim zdaniem, jest to świetne opracowanie i warto się z nim zapoznać. Lektura poradnika może pomóc w uświadomieniu sobie przez co przechodzi dziecko, kiedy rozpada się jego rodzina, wyjaśnić dlaczego syn/córka zachowuje się inaczej niż zwykle. Nie ma co ukrywać, że rozwód jest dla dzieci tragedią. Nic tego nie zmieni, choćby rodzice, każdy z osobna, i dalsze otoczenie dziecka stawali na głowie. To,  co rodzice mogą i powinni zrobić, to zminimalizować straty. Zdaję sobie sprawę z tego, że nie jest to wszystko takie proste. Nikogo jednak nie muszę przekonywać, że dla dziecka warto spróbować wszystkiego: i wizyty u psychologa (żeby przedstawić sytuację dziecka i spytać jak należy postępować), i terapii, i mediacji (żeby ustalić istotne kwestie dotyczące dziecka, wyciszyć emocje choćby tylko w części dotyczącej dziecka). Bardzo trudno jest się wznieść ponad swoje emocje i nie wikłać dziecka w swoje spory z drugim małżonkiem. Każdy człowiek ma tendencję do postrzegania świata przez pryzmat swoich doświadczeń – to naturalne, ale prowadzi do tego, że po rozpadzie małżeństwa dobro dziecka często jest postrzegane w inny sposób przez każdego rodzica. Ważne, żeby rodzice starali się znaleźć rozwiązanie kompromisowe, w którym dziecko odnajdzie bezpieczeństwo i stabilizację. Problem (największy) polega na tym, że do tego potrzeba chęci po obu stronach, a o to przy rozwodzie najczęściej bardzo ciężko.

 
No Comments

Posted in Dziecko

 

WŁADZA RODZICIELSKA DLA OJCA – STEREOTYP, CZY RZECZYWISTOŚĆ?

11 lut

Często mi się zdarza, że – przy okazji udzielania porady w sprawie rozwodu –  mężczyzna na pytanie: jak wyobraża sobie sprawowanie władzy rodzicielskiej po rozwodzie, odpowiada, że ma ją sprawować matka, bo przecież ojciec w sądzie nie ma żadnych szans. Stereotyp? Moim zdaniem – raczej tak. Nie będę przeczyć, że najczęściej władza rodzicielska jest powierzana właśnie matce, ale dzieje się tak w przeważającej liczbie przypadków dlatego, że ojciec się tej władzy nie domaga. W mojej ośmioletniej praktyce adwokackiej w zakresie spraw rodzinnych dwa na trzy przypadki (ta ilość spraw, w których ojcowie domagali się władzy rodzicielskiej też jest wymowna) zakończyły się powierzeniem władzy rodzicielskiej ojcom. Tą moją prywatną statystykę potwierdzają dane z Rodzinnego Ośrodka Diagnostyczno-Konsultacyjnego (RODK) w Krakowie. Przedstawiona poniżej statystyka dotyczy roku 2009.

Na 225 spraw opiniowanych przez RODK w Krakowie w roku 2009 w 86 ojcowie ubiegali się o powierzenie im władzy rodzicielskiej. W 48 spośród tych 86 spraw została wydana opinia pozytywna dla ojców (55,81%).

Interesujące są przyczyny, dla których RODK zaopiniował pozytywnie sprawowanie władzy rodzicielskiej przez ojca:

- faktyczną opiekę sprawuje ojciec (usankcjonowanie stanu faktycznego) – 24 sprawy;

- lepsze kompetencje rodzicielskie ojca do sprawowania opieki nad dzieckiem – 9 spraw;

- dziecko woli pozostać z ojcem – 9 spraw;

- zaniedbanie z estrony matki – 8 spraw;

- bliższa więź psychiczna dziecka z ojcem, większe poczucie bezpieczeństwa – 4 sprawy;

- porównywalne kwalifikacje rodzicielskie obojga rodziców – 3 sprawy;

- lepsze warunki bytowo-materialne u ojca – 2 sprawy

Biorąc pod uwagę statystykę RODK w Krakowie za rok 2009, można postawić tezę, że w praktyce najczęstszym powodem powierzania władzy rodzicielskiej matce jest bierna postawa ojca. Nie nawołuję ojców do walki na noże o władzę rodzicielską. Chcę tylko przekonać tych, którzy chcieliby i uważają, że takie uregulowanie władzy rodzicielskiej jest lepsze dla dziecka, że pozycja ojca wcale nie jest z góry przegrana. Uważam, że najlepsze, co mogą zrobić dla dziecka rodzice, to porozumienie i wspólne zgodne wykonywanie władzy rodzicielskiej (wcale nie trzeba się kochać, żeby współpracować dla dobra dziecka). Jednak w sytuacji, kiedy nie jest to możliwe warto rozważyć swoją rolę w życiu dziecka bez obciążenia stereotypami.

Bardzo dziękuję Pani Magdalenie Czarnek – kierownik RODK w Krakowie za udostępnienie statystyki ośrodka za 2009 r.

 
6 Comments

Posted in Alimenty, Dziecko

 

WŁAŚCIWOŚĆ SĄDU W SPRAWIE O WŁADZĘ RODZICIELSKĄ NAD DZIECKIEM MIESZKAJĄCYM ZAGRANICĄ

10 lis

Otrzymałam ostatnio pismo z jednego z sądów okręgowych (nie z Krakowa J), w którym sąd pouczał mnie następująco: „Sąd polski ma jurysdykcję w sprawach o rozwód z uwagi na obywatelstwo stron, jednak z uwagi na miejsce zamieszkania małoletniej córki stron i miejsce zamieszkania powódki, jurysdykcję posiada również sąd [państwa Unii Europejskiej], przy czym w sprawach o władzę rodzicielską jest to jurysdykcja wyłączna i wobec powyższego celowym jest złożenie pozwu do sądu [państwa Unii Europejskiej], zgodnie z treścią art. 8 ust. 1 rozporządzenia Rady WE 2201 / 2003 z dnia 27. listopada 2003 r. o jurysdykcji oraz uznawaniu i wykonywaniu orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej (tekst rozporządzenia tutaj). W związku z powyższym na podstawie art. 15 ust 1 a i 4 cytowanego rozporządzenia Sąd wzywa Panią, aby w terminie 1 miesiąca przedłożyła odpis pozwu do sądu [państwa Unii Europejskiej], lub złożyła wniosek o nadanie sprawy biegu przez tutejszy Sąd”.

Dla wyjaśnienia, moja klientka od wielu mieszka z córką w jednym z państw Unii Europejskiej. Problem sprowadza się więc do tego, gdzie ma się toczyć sprawa: w Polsce (takie jest oczekiwanie mojej klientki), czy poza Polską (takie jest oczekiwanie sądu polskiego).

Nie powiem, żebym się nie zdziwiła. Faktycznie art. 8 rozporządzenia ustanawia ogólną regułę, że o władzy rodzicielskiej orzeka sąd państwa, w którym dziecko mieszka w chwili wniesienia pozwu. Ale – jak to zwykle bywa – od zasady są wyjątki. Tak jest i tutaj: art. 12 rozporządzenia wprowadza – bardzo słuszną i logiczną – regułę: sąd właściwy w sprawie o rozwód jest właściwy także w sprawie o władzę rodzicielską (nieodłączny element wyroku w sprawie rozwodowej w Polsce), jeżeli choć jeden z rodziców sprawuje władzę rodzicielską, właściwość sądu została uznana przez małżonków i jest zgodna z dobrem dziecka.

Mam szczerą nadzieję, że moje argumenty przekonają sąd do zajęcia się sprawą w całości. Interpretacja przepisów przedstawiona przez sąd doprowadziłaby w skrajnym przypadku do tego, że sąd w Polsce orzekałby o rozwodzie, a sąd innego państwa – członka Unii Europejskiej – o władzy rodzicielskiej nad dzieckiem. Jaka w tym logika?

 
2 Comments

Posted in Dziecko

 
 
www.kancelariaswaczyna.pl